ක්රිෂ්ණමූර්තිගේ දැක්ම තේරුම් ගැනීම මට්ටම් තුනකින් සිදුවේ.
මෙහිදී කෙනෙක් තමාගේ අත්දැකීම් හා තර්කය යොදා ගනිමින්, හා මනංකල්පිතයන් යොදාගෙන, ක්රිෂ්ණමූර්ති කියන දේ තේරුම් ගන්නේ, ඔහුගේ 'අත්දැකීම්' ක්රිෂ්ණමූර්තිගේ 'අත්දැකිම්' හා සම නොවන බැවිනි.
දෙවැනි මට්ටම - සම අත්දැකීම් මට්ටම.
ක්රිෂ්ණමූර්ති ඔහුගේ මෙම 'අත්දැකීම් මට්ටමේ' කරුණු පැහැදිලි කිරීමේදි, ඔහු සිතේ 'බෙදුනු බාවය' ගැන කථා කරයි. එනම් මේ බෙදුනු ස්වභාවය වනුයේ 'සිතන්නා' හා 'සිතිවිල්ලයි'. මෙයයි ඔහුගේ අත්දැකිම හා මෙයින් ඇතිවන ප්රතිපලය වනුයේ අනාරක්ෂිත බව, බිය හා දුක, ආදියයි. මේ ලෙස ඇතිවන අත්දැකීම, සියල්ලන්ටම පොදු අත්දැකීමක් නොවන අතර, නමුත් යමෙකුට මෙවන් අත්දැකීම් ඇතිවේද, එමෙන්න ඒ පුද්ගලයා එවැනි අත්දැකීම ගැන පැහැදිලි විස්තර කිරිමක් බලාපොරොත්තු වේද, ඔහුට ක්රිෂ්ණමුර්තිගේ විස්තර කිරීම් වහා වැටහෙන අතර, "ඔව් මේ තමා ඇත්ත, මේ විස්තර කිරීම තමා මා මෙතෙක් කල් සෙවූයේ" යයි ඔහුට පසක් වේ.
තුන්වැනි මට්ටම - සාධනීය මට්ටම.
තුන්වැනියට, ක්රිෂ්ණමූර්ති මේ ප්රශ්ණයට වූ විසදුම ගැන කථා කරයි. මේ විසදුමට යමෙක් ලඟා වන්නේ යම් ක්රියා පිලිවෙලක් අනුගමනය කර නොවේ. එනම් මේ 'විසදුම' මාර්ගයකින් තොරවූ එකකි. විසදුම ඉබේ ඇතිවන තත්ත්වයකි. යමේකුට අඩුමට්ටමෙන් 'විසදුම්' ස්වල්පයක් හෝ ලැබිනි නම්, ඔහුගේ මෙම 'බෙදුනු ස්වභාවය'ට, එවිට ඔහු ක්රිෂ්ණමූර්තිව සම්පූර්ණයෙන් තේරුම් ගනි.
